Tomasz Kulka

Tomasz Kulka

Tomek Kulka studiował malarstwo, ale zdecydował się porzucić je dla ceramiki. Jego prace to realistyczne miniatury obiektów, które wyłowił z otaczającej go rzeczywistości, mocno zainspirowane rodzimym Wolbromiem. Pejzaż konstruowany przez artystę składa się z elementów zazwyczaj niekojarzonych z przedstawieniami artystycznymi na przykład garaży, przystanków autobusowych, baraków. Ich powierzchnia staje się swoistą księgą, zapisem miejskiej i małomiejskiej dżungli.   Innym nurtem twórczości Kulki są postacie i tu podobnie artysta wybiera bardzo nieoczywistych bohaterów – reprezentantów tzw. “nizin społecznych” w zainscenizowanych scenach bójek, snu/śmierci czy intymnych rytuałów. Kulkę ewidentnie pociąga to, co znajduje się poza obszarem widzialności w kulturze, problem rozkładu tkanki miejskiej i jej dewastacji przez młodzieżowe subkultury, pijaków i bezdomnych; dewastacji, która staje się jednocześnie wyrazem poważnych problemów społecznych takich, rasizm, nienawiść, nietolerancja wobec inności czy antysemityzm. To jednocześnie bardzo ciekawe, że wydobywając rzeczy nieoczywiste, poruszające i niepokojące, które zwykle w zbiorowej świadomości społeczeństwa ulegają stłumieniu, posługuje się skalą, która może przywoływać na myśl perspektywę Guliwera. Ale jak uczy antropologia, czasem o rzeczach najistotniejszych można mówić wyłącznie ściszonym głosem. Wystawy w Propagandzie:

Preview

Sceny rodzajowe 2012 (z Jakubem Ciężkim)

Małe jest Wielkie

Między sezonami

 

Prasa:

Ustawka Tomka Kulki, Magazyn O.pl, przedruk z Kwartalnik Centrum Rzeźby Polskiej w Orońsku

Reportaż wypalony w ceramicznym piecu, Katarzyna Nalezińska dla Artvolcer